سلام.
حال همه ما خوب است
ملالی نیست
جز گمشدن گاه به گاه خیالی دور
که مردم به آن شادمانی بی سبب می گویند.
با این همه... عمری اگر باقی بود
طوری از کنار زندگی میگذرم
که نه زانوی آهوی بی جفت بلرزد و
نه این دل ناماندگار بی درمان.
تا یادم نرفته است بنویسم
حوالی خوابهای ما سال پربارانی بود
میدانم همیشه حیاط آنجا پرازهوای تازه باز نیامدن است
٬اما تو لااقل حتی هر وحله گاهی هرازگاهی
ببین انعکاس تبسم رویاشبیه شمایل شقایق نیست.
راستی خبرت بدهم خواب دیدم
خانه ای خریدم
بی پرده
بی پنجره
بی در
بی دیوار
هی بخند...

 

این دیگه فکر نداره! وقتی می شنوی می گم:
تو برو باهام نمون حتی اسممو نیار
اگه یک شب دیگه زیر بارونا قدم زدی بدون
که تمام فکر من پیش تو بود
مثل تو تو زندگیم هیچکی نبود
می دونی حرفی ندارم اگه زمزمه هامون شده یخ تو دلامون
می دونی جایی ندارم جز امشب زیر بارون برم پیش خدامون

چون است حال بستان، ای باد نو بهاری          کز بلبلان برآمد فریاد بی قراری

گل نسبتی ندارد باروی دل فریبت                   تو در میان گل ها چون گل میان خاری

ای گنج نوشدارو، بر خستگان گذر کن           مرهم به دست و مارا مجروح می گذاری

عمری دگر بباید بعد از وفات مارا                کین عمر طی نمودیم، اندر امیدواری

سعدی شیرازی

 هیچ کس اشکی برای ما نریخت
هر که با ما بود از ما می گریخت
چند روزی هست حالم دیدنیست
حال من از این و آن پرسیدنیست
گاه بر روی زمین زل می زنم
گاه بر حافظ تفائل می زنم
حافظ دیوانه فالم را گرفت
یک غزل آمد که حالم را گرفت
ما زیاران چشم یاری داشتیم خود غلط بود آنچه می پنداشتیم ...

شاگردی از استادش پرسید: عشق چیست؟ استاد در جواب گفت:به گندم زار برو و پر خوشه ترین شاخه را بیاور. اما هنگام عبور از گندم زار به یاد داشته باش که نمی توانی به عقب برگردی تا خوشه ای بچینی. شاگرد به گندم زار رفت و پس از مدتی طولانی برگشت. استاد پرسید: چه اوردی؟ و شاگرد با حسرت جواب داد: هیچ! هر چه جلوتر میرفتم خوشه های پر پشت تری می دیدم و به امید پیدا کردن پر پشت ترین تا انتهای گندم زار رفتم. استاد گفت: عشق یعنی همین .

گاهي اين دنيا مثل ما .................با خودش مسئله داره
ميون زمين و آفتاب ..................ابر تيرگي مياره
رنگ دريا بر مي گرده .............از هواي تلخ و تيره
همه چلچله ها رو..................... وحشت خزورن مي گيره
گل من گلايه کم کن .................. تب غصه ابدي نيست
بزار آسمون بباره .................... گريه هم چيز بدي نيست

گم مي شه روي لب گل ............. رنگ آفتابي خنده
پر مي شه زمين غربت ............. از تهاجم پرنده
اما ؛ اما تو مي دوني ................. پشت اين بارون يک ريز
روز خوش رنگي دنياست .......... نوبت بدرود پاييز

بذار آسمون بباره .................... گريه هم چيز بدي نيست
ما هنوزم مثل آفتاب ................. شب فروز و سايه سوزيم
روشنايي با دل ماست ............. چه بسوزيم چه نسوزيم
نون و آب اين زمينم ............... اگه خون جگر ماست
غم نخور که قصه ما .............. حرف عاشقاي فرداست